Chris Zegers: ‘Ik hoopte stiekem op een nieuwe Shaffy’
In Een schat aan Shaffy duiken vier Nederlandse artiesten in onbekend repertoire van Ramses Shaffy. Presentator Chris Zegers: ‘Markante figuren zoals hij zijn er tegenwoordig niet meer.’
Waarom zei je ja tegen dit programma?
“In mijn jeugd was ik idolaat van Ramses Shaffy. En dan vooral van het leven waarvoor hij stond; dat van een creatieve bohemien die altijd zijn eigen gang ging. Bij Ramses denk ik aan een groots en meeslepend artiestenbestaan, zoals je dat tegenwoordig eigenlijk niet meer ziet. Markante figuren zoals hij zijn er niet meer. Daarom vind ik het machtig om dit programma te mogen maken.”
Wat is er te zien in ‘Een schat aan Shaffy’?
“De aanleiding is de vondst van een ‘schat’. De dochter van Ramses’ beste vriendin Liesbeth List vond een doos vol cassettebandjes met probeersels, aanzetten tot liedjes en gesproken teksten van Ramses. Met dat materiaal gaan Claudia de Breij, Akwasi, Marlijn Weerdenburg en Karsu aan de slag. Ieder maakt van die aanzetten een volwaardig liedje. Als presentator ben ik getuige van hoe die nummers ontstaan. Ik ben ongetwijfeld subjectief, maar het is écht goed wat ze maken.”
Ter inspiratie ga je met de artiesten naar plekken die belangrijk waren voor Ramses Shaffy. Stuitte je nog op iets onverwachts?
“We mochten filmen in Ramses’ oude huis. Toen we daar binnenkwamen, was het me toch netjes en opgeruimd! Het is helemaal verbouwd; er wonen nu drie ontzettend lieve studenten. Ik hoopte stiekem dat daar een nieuwe Ramses zou wonen, met een creatieve puinhoop als huis. Die tegenstelling werkt heel goed in het programma. En we hebben Ramses’ oude piano opgespoord, zodat Karsu erop kon spelen. Op de plekken waar Ramses altijd een wijnfles, zijn glas en een asbak neerzette, was de laklaag helemaal weggesleten. Dat was precies waarop ik hoopte.”