In de eerste aflevering van een nieuwe reeks Kloostergasten geeft Jörgen Raymann zich over aan het ritme van de Abdij van Egmond. Met broeder Johannes voert hij mooie gesprekken. De conclusie? ‘Wij kunnen de wereld herscheppen.’

De dertien benedictijner-monniken die in de Abdij van Egmond wonen, kijken mondjesmaat televisie; in een theater of bioscoop komen ze eigenlijk nooit. De naam Jörgen Raymann – de cabaretier en presentator die voor het programma Kloostergasten drie dagen bij hen te gast is – deed bij de meesten dan ook geen belletje rinkelen. Al blijkt een van de monniken een groot fan te zijn van Tante Es, zijn bekendste typetje.

Broeder Johannes is prior van de Abdij van Egmond. Hij zag zijn gast, die van huis uit katholiek is, ‘landen’ in het klooster. “Meteen al bij de eerste viering gebeurde er iets met hem. Hij kreeg de zegen van de abt en ik zag dat dat hem raakte.” Jörgen vult aan: “Het voelde echt als: ik kan nu gaan slapen, er wordt over mij gewaakt.” Twee jaar geleden woonde hij voor het laatst een mis bij, met Pasen. “Ik zou wel weer vaker naar de kerk willen gaan, want ik mis de momenten van rust, van samen het geloof beleven. Ik hoop dat mijn ‘kerklust’ hier weer een beetje aangewakkerd wordt.”

Verharding

In de kloostertuin voert Jörgen gesprekken met broeder Johannes over zijn zorgen over de verharding van de samenleving, over de polarisatie. “In mijn show zeg ik: zoek de overeenkomsten met elkaar. Er is zoveel meer wat ons bindt dan wat ons scheidt. Misschien doe ik dat tegen beter weten in, misschien ben ik een dwaas.” Het antwoord van de prior is even opmerkelijk als treffend: “Blijf maar een dwaas.”

Johannes deelt de zorgen van zijn gast. Zorgvuldig formuleert hij een antwoord op diens vraag over de almachtigheid van God: “Als Hij almachtig is, waarom is er dan zoveel lijden in de wereld?” Johannes: “Ik denk dat Hij overal aanwezig is, maar God heeft ons wel nodig. Wij moeten de wereld mee-scheppen, herscheppen, zorgen voor mensen die lijden. Er gebeurt wat dat betreft ook heel veel moois, al hoor je daar weinig over in het nieuws.” Jörgen: “Ik zeg altijd: ‘Vroeger was ik een wereldverbeteraar, nu ben ik een omgevingsverbeteraar.’ Misschien moet ik het daarin zoeken.” Johannes knikt. “De plek waar je staat is heilige grond. Daar moet het gebeuren. Als we daar met open blik en open hart mensen tegemoet kunnen treden, zou de wereld er anders uitzien.”

Het hele artikel leest u in Mikro Gids 24/25. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? Abonnee worden kan hier.

Tekst: Kalien Blonden

Mischa Blok is gefascineerd door ‘mannen met een mening’. In haar nieuwe tv-programma Mischa en de mannen die het beter weten portretteert ze vier uitgesproken tv-persoonlijkheden. ‘Ik wil weten wie ze écht zijn.

Waarom wilde je een programma over betweterige mannen maken?

“Voor MISCHA! interview ik dagelijks mensen die zich uitspreken in het publieke debat. De ‘man met een mening’ is daarin een regelmatig terugkerend type. In een tijd waarin we vinden dat vrouwen meer ruimte moeten krijgen, zien we deze mannen overal: op verjaardagen, kantoor en televisie. Ze delen hun ongenuanceerde meningen over van alles en nog wat, maar zeggen tegelijkertijd: ‘We mogen niets meer zeggen.’ Dat vind ik tegenstrijdig. Wie zijn ze? Hoe word je zo’n man? Wat zit daarachter? En welke rol spelen ze in het maatschappelijk debat? Dat fascineert me.”

Je volgt er vier: Wierd Duk, Victor Vlam, Maurice de Hond en Maarten van Rossem. Heb je een verklaring voor hun gedrag gevonden?

“Vaak wordt gedacht dat het alleen maar ego is, maar dat bleek niet het geval. Er zit ook een soort idealisme achter, merkte ik. Neem Duk. Het is té gemakkelijk om hem weg te zetten als een man met een rabiate mening. Zijn drijfveer is om van Nederland een betere plek te maken. Daar heeft hij ideeën over. En ook al ben ik het niet met hem eens – dat heb ik bij alle vier – wil ik weten hoe hij écht is. Iemand is meer dan zijn mening. Voor een compleet beeld loop ik daarom ook mee in zijn persoonlijke leven. Duk bleek thuis heel anders dan in Vandaag inside.”

In ‘MISCHA!’ vraag je jouw gasten zichzelf in een paar zinnen te beschrijven. Voor een compleet beeld van jou: omschrijf jezelf eens?

“Haha. Ik ben mijn werk: een betrokken journalist die het geweldig vindt om te interviewen en zich gelukkig prijst dat ze veel interessante mensen ontmoet.”

Het hele artikel leest u in Mikro Gids 23. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? Abonnee worden kan hier.

Tekst: Bram de Graaf

Terwijl de Oranjemannen zich opmaken voor het WK, zijn de voetbalvrouwen verrassend goed op weg richting hun wereldkampioenschap van 2027. Wie zijn de nieuwe steunpilaren van dit Oranje?

De OranjeLeeuwinnen zijn goed bezig. Na het teleurstellend verlopen EK van 2025 ging de blik op het volgende hoofdtoernooi: het WK van 2027 in Brazilië. Enkele ervaren spelers zijn vertrokken en hebben plaatsgemaakt voor nieuw talent. Die aanpassing lijkt vruchten af te werpen. Vooraf tipten kenners Frankrijk als winnaar van de kwalificatiepoule, maar na vier wedstrijden en twee onderlinge duels staan niet Les Bleues bovenaan, maar de Leeuwinnen. Deze eerste plek levert rechtstreekse kwalificatie voor het WK op.

Nieuwe gezichten

Dat is te danken aan nieuwe steunpilaren als Damaris Egurrola. De in Amerika geboren speelster heeft een Spaanse vader en een Nederlandse moeder en koos in 2022 voor Nederland. De vorige bondscoach Andries Jonker gebruikte haar vooral als invaller. Tijdens het EK van 2025 speelde ze in twee van de drie wedstrijden de laatste handvol minuten. Onder zijn opvolger Arjan Veurink lijkt ze een vaste waarde op het middenveld en maakt ze indruk met haar duelkracht. 

Het hele artikel leest u in Mikro Gids 22. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? Abonnee worden kan hier.

Tekst: Maarten van der Meer

In Daten in het dorp op Texel zoeken vier Texelaars de liefde. Twintig vrouwen van het vasteland hopen op een klik met een van hen. Presentatrice Emma Wortelboer begeleidt, helpt en troost.

Wat trok je aan in dit programma?

“Deelnemers Mike, Paul, Jacco en Mark delen iets heel kwetsbaars: hun zoektocht naar liefde. Wat het voor mij extra leuk maakt, is de herkenning. Ik ben opgegroeid in Manderveen, een klein dorp in Twente, en daar spelen dezelfde problemen: vrouwen vliegen uit en de mannen blijven achter. Dat maakt de vijver waaruit ze moeten vissen naar een partner best klein.”

Wat viel je op tijdens het maken van het programma?

“Dat het echt een belemmering vormt om van het vasteland naar het eiland te gaan. Texel is niet eens zo ver weg voor de vrouwen die meedoen, maar de veerboot is een psychologische drempel bij het daten. Ze moeten het water over en zorgen dat ze de laatste boot terug niet missen. Dat is een dingetje; de vrouwen moeten echt zeker weten dat een man leuk genoeg is om elke keer die overtocht te maken.”

Zijn eilanders een apart slag mensen?

“Wat Mike, Jacco, Mark en Paul met elkaar delen, is hun voorkeur voor rust, reinheid en regelmaat. Ze zijn heel lief en hebben een groot hart. Ik ben bewust voor de start van de opnames al een keer naar Texel gegaan om ze alvast te leren kennen. Voor hen is het allemaal best overweldigend. Daarom wilde ik een anker voor ze zijn, iemand die ze konden vertrouwen.”

Het hele artikel leest u in Mikro Gids 21. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? Abonnee worden kan hier.

Tekst: Jeroen Keijzer

In Onze boerderij: De oogst trekt Yvon Jaspers de Nederlandse akkers op om de belangrijkste periode in het leven van een boer of teler te volgen: de oogst.

Dit seizoen van ‘Onze boerderij’ draait om de oogst. Vanwaar die keuze?

“Er is ontzettend veel te vertellen over hoe ons eten wordt geproduceerd en wat dat betekent voor degenen die dat doen. De oogst is voor elke teler het hoogtepunt van het jaar. Van dat moment hangt alles af: slaagt de oogst of niet? Dat is afhankelijk van het weer, van de bodem, van timing… Het is het ultieme leven met de seizoenen. Maak maar eens een rondje door de supermarkt of over de markt: ieder product dat je in je mandje stopt, heeft een verhaal. En daarachter zit een boer of teler die zijn hart erin legt.”

Voel je spanning rond zo’n oogst als je bij de boeren bent?

“Het was een fantastisch oogstseizoen. Toch merkte ik: niet alle boeren zijn in de gloria. Want op het moment dat een oogst goed is gelukt, gaat het ineens om de prijs. Als bij jou de appels, peren of aardappels goed lukken, lukken ze bij de buurman ook. En dan zijn er heel veel aardappels. Kun je ze verkopen? Moet je ze bewaren? Wanneer ga je de markt op? En wat doet dat met de prijs? Een goede oogst betekent niet automatisch een goed financieel jaar. Die dynamiek laten we zien in het programma. Wat ik ook zo mooi vind: het zijn allemaal vakidioten. Ze weten heel veel over hun product, maar een maïsteler weet niets van bloemkool. Iemand die bloemen oogst, kan zich niets voorstellen bij bessen. Het is telkens een volstrekt ander beroep.”

In elke aflevering zit een boer die bekend is van ‘Boer zoekt vrouw’. Hoe is het om daar weer over de vloer te komen?

“Als ik mensen al goed ken, wil ik ook van alles van ze weten wat niet met werk te maken heeft. Ik ga bijvoorbeeld langs bij Roel en Simone. Zij zaten vorig seizoen in Boer zoekt vrouw, dat is nog allemaal relatief pril. We hebben het dus niet alleen maar over de broccoli-oogst; ik wil natuurlijk weten hoe de relatie tussen hen is. Of ze al samenwonen.”

Het hele artikel leest u in Mikro Gids 20. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? Abonnee worden kan hier.

Tekst: Ernest Marx